کاربرد علوم قرآنی در ارتقای کار فرهنگی و روان شناسی فردی و جمعی

علوم قرآنی نه تنها شامل فهم مفاهیم و معانی قرآن کریم است، بلکه می تواند نقش تعیین کننده ای در ارتقای سطح روان، رفتار اخلاقی و تعامل اجتماعی انسان ها داشته باشد. پژوهش های اخیر نشان داده اند که آموزه های قرآنی مانند صبر، توکل، امید، مهربانی و اخلاق اجتماعی می توانند رفتارهای انسانی را در سطح فرد و جامعه هدایت کنند، توانایی مدیریت استرس و هیجانات را افزایش دهند و همگرایی جمعی را تقویت کنند (Seligman, ۲۰۱۱; Al-Khattab, ۲۰۱۸). هدف این پژوهش بررسی کاربرد علوم قرآنی در برنامه های آموزشی، فعالیت های فرهنگی و روان شناسی جمعی است و چارچوبی گام به گام برای به کارگیری مفاهیم قرآنی در ارتقای سلامت روان و رفتارهای مثبت اجتماعی ارائه می دهد. در این پژوهش ابتدا تاریخچه مطالعات مرتبط با اثر آموزه های قرآنی بر رفتار و روان انسان مرور شد. سپس روش پیشنهادی برای طراحی برنامه های فرهنگی - روان شناختی مبتنی بر قرآن معرفی شد و شاخص هایی مانند خودکنترلی، امیدواری، همدلی، مشارکت اجتماعی و رفتار اخلاقی مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها نشان داد که آموزش و فعالیت های فرهنگی مبتنی بر قرآن می تواند موجب افزایش شاخص های مثبت روان شناختی، کاهش اضطراب و بهبود رفتارهای جمعی شود. این مقاله بر اهمیت پیوند علوم قرآنی با روان شناسی و آموزش فرهنگی تاکید دارد و نشان می دهد که این ترکیب می تواند راهکارهای عملی برای بهبود سلامت روان و فرهنگ اجتماعی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

علوم قرآنی ، روان شناسی اسلامی ، آموزش فرهنگی ، سلامت روان ، رفتار جمعی