نقش ارتباط موثر والدین با نوجوانان در کاهش تعارضات خانوادگی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ارتباط موثر والدین با نوجوانان در کاهش تعارضات خانوادگی انجام شد. تعارضات خانوادگی در دوره نوجوانی به دلیل ویژگی های رشدی، نیاز به استقلال و تفاوت های نسلی، یکی از چالش های مهم خانواده ها محسوب می شود و می تواند سلامت روان نوجوان و انسجام خانواده را تهدید کند. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و روش آن توصیفی–همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال و والدین آن ها در یک منطقه شهری بود و نمونه ای به تعداد ۱۰۰ نفر به روش تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه ارتباط موثر والدین با نوجوانان و پرسشنامه تعارضات خانوادگی بودند که از نظر روایی و پایایی معتبر گزارش شده اند.یافته ها نشان داد که میانگین ارتباط موثر والدین در سطح مطلوب و میانگین تعارضات خانوادگی در سطح متوسط قرار دارد. تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین ارتباط موثر والدین و میزان تعارضات خانوادگی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (r = -۰.۶۲, p < ۰.۰۱). همچنین تحلیل رگرسیون خطی ساده نشان داد که ارتباط موثر والدین توانایی پیش بینی قابل توجهی در کاهش تعارضات خانوادگی دارد (β = -۰.۶۲, p < ۰.۰۱). بررسی مولفه های ارتباط موثر (گوش دادن فعال، همدلی و احترام متقابل) نشان داد که همدلی بیشترین نقش را در کاهش تعارضات ایفا می کند.نتایج پژوهش بیانگر آن است که بهبود مهارت های ارتباطی والدین، افزایش همدلی و احترام متقابل، تقویت گفت وگوی خانوادگی و ایجاد فضای امن برای نوجوانان می تواند به کاهش تعارضات خانوادگی و ارتقای سلامت روان خانواده کمک کند. از این رو، آموزش مهارت های ارتباطی به والدین و استفاده از مداخلات مشاوره ای و تربیتی ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

ارتباط موثر والدین ، نوجوان ، تعارضات خانوادگی ، همدلی ، گفت وگوی خانوادگی