ارزیابی سامانه نسخه نویسی الکترونیکی از منظر کاربران (مطالعه موردی: بیمارستان های تابعه دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی)

مقدمه: پیشبرد دیجیتالی شدن مراقبت های بهداشتی یکی از اهداف کلیدی قرن بیست و یکم برای سازمان سلامت جهان است. نسخه نویسی الکترونیکی، تولید الکترونیکی مبتنی بر رایانه، انتقال و پر کردن نسخه است که جای نسخه های کاغذی و فکس را می گیرد. مواد و روش کار: در این تحقیق کاربردی که به صورت مقطعی (پیمایشی) انجام شده  جامعه آماری شامل پزشکان شاغل در مراکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی شهید بهشتی بود. حجم نمونه طبق فرمول کوکران برابر با ۲۸۸=n نفر محاسبه و پرسشنامه به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای با انتساب متناسب از طریق پیامک، ایمیل و سایر شبکه­ های اجتماعی در ۱۲ بیمارستان تابعه دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی برای پزشکان منتخب ارسال گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری متناسب استفاده شد. یافته ها: یافته های حاصل از تحلیل واریانس یک طرفه، نشان داد تفاوت میانگین میزان کاربردی بودن سامانه نسخه نویسی الکترونیکی از دیدگاه پزشکان با گروه های سنی مختلف با یکدیگر تفاوت معنی دار دارد به گونه ای که از دیدگاه پزشکان در رده سنی بالای ۵۰ سال کمتر از سه گروه دیگر بوده است. همچنین مشخص گردید رابطه میزان دوره­ های آموزشی و سطح کاربردی بودن سامانه نسخه نویسی الکترونیکی منفی و معنی­ دار است. نتیجه­ گیری: ارزیابی نظرات پزشکان حاکی از آن بود که ویژگی های موجود دارای اهمیت بالایی هستند اما سامانه به صورت کاربردی نمی تواند کاربران را اقناع نماید و پزشکان به صورت کاربردی نمی توانند از آن استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

Electronic prescribing system ، information recording and access capabilities ، decision support features ، technical capabilities ، physicians ، سیستم نسخه نویسی الکترونیکی ، قابلیت های ثبت و دسترسی به اطلاعات ، ویژگی های پشتیبان تصمیم گیری ، قابلیت های تکنیکی و فنی ، پزشکان