نقش یادگیری فعال در آموزش قواعد زبان عربی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری فعال در آموزش قواعد زبان عربی انجام شد. در سال های اخیر، توجه به روش های نوین تدریس در زبان های دیگر به ویژه زبان عربی، به دلیل دشواری درک قواعد نحوی و صرفی، افزایش یافته است. یادگیری فعال به عنوان رویکردی مبتنی بر مشارکت، تفکر و تعامل فراگیران با محتوا، جایگزینی موثر برای روش های سنتی مبتنی بر حفظ و تکرار محسوب می شود (Prince, ۲۰۰۴؛ Bonwell & Eison, ۱۹۹۱). در این مقاله مروری، منابع داخلی و خارجی مرتبط با تاثیر یادگیری فعال بر آموزش زبان عربی تحلیل شده اند. روش پژوهش کیفی با رویکرد مرور نظام مند اتخاذ شد و مقالات منتشرشده بین سال های ۱۳۸۵ تا ۲۰۲۴ مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج مرور نشان داد روش های یادگیری فعال، از جمله کارگروهی، حل مسئله، ایفای نقش، و یادگیری مبتنی بر پروژه، موجب افزایش درک مفاهیم دستوری، انگیزه یادگیری و حفظ بلندمدت قواعد می شود (Freeman et al., ۲۰۱۳؛ ابراهیمی و همکاران، ۱۳۹۹). نتیجه گیری کلی نشان داد استفاده نظام مند از یادگیری فعال در کلاس های عربی نه تنها باعث فهم عمیق تر ساختار زبان می شود بلکه نگرش مثبت تری نسبت به درس عربی در میان دانش آموزان ایجاد می کند (محمدی، ۱۴۰۰).

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، آموزش زبان عربی ، قواعد نحوی ، مشارکت فراگیر ، تدریس خلاق.