نقش عدالت آموزشی در توزیع منابع مالی آموزش پرورش

عدالت آموزشی مفهومی بنیادی در نظام های آموزشی است که تضمین می کند فرصت های یادگیری و امکانات آموزشی بر اساس نیاز و شایستگی، نه صرفا موقعیت جغرافیایی یا اقتصادی، توزیع شوند. در پژوهش حاضر، نقش عدالت آموزشی در توزیع منابع مالی آموزش و پرورش با رویکردی تحلیلی-مروری بررسی شد. هدف پژوهش، تبیین رابطه ی میان سیاست های مالی و میزان تحقق عدالت آموزشی در مدارس کشور است. روش پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و منابع چاپ شده در پایگاه های SID، MagIran و Google Scholar در بازه ی سال های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ مورد تحلیل کیفی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که بی عدالتی در تخصیص اعتبارات آموزشی یکی از مهم ترین عوامل گسترش شکاف کیفی و کمی در مدارس شهری و روستایی است (رضایی، ۱۴۰۱؛ موسوی، ۱۴۰۲). بر اساس تحلیل داده ها، سه محور اصلی تاثیرگذار شناسایی شد: سیاست های بودجه ای و فرآیند تخصیص منابع، ظرفیت مدیریتی مدارس، و اثرات عدالت محور بر کیفیت یادگیری دانش آموزان. در نهایت، نتیجه پژوهش بیانگر آن است که توزیع عادلانه ی منابع مالی، موجب تقویت فرصت های آموزشی، ارتقای کیفیت یادگیری و کاهش نابرابری های آموزشی در سطح ملی می شود (کاظمی، ۱۳۹۹).

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، توزیع منابع مالی ، سیاست گذاری آموزشی ، شکاف آموزشی ، برابری فرصت های یادگیری