بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

چکیده :تحولات گسترده در نظام های آموزشی معاصر، ضرورت بهره گیری از روش های نوین و اثربخش تدریس را بیش از پیش آشکار ساخته است. یکی از این روش ها، یادگیری مشارکتی است که با تاکید بر تعامل اجتماعی، همکاری گروهی و نقش فعال یادگیرندگان، جایگاه ویژه ای در رویکردهای آموزشی نوین یافته است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و به شیوه مروری انجام شده و داده های مورد نیاز از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی، پایان نامه ها و اسناد پژوهشی مرتبط گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که یادگیری مشارکتی با ایجاد فضای یادگیری پویا و تعاملی، زمینه مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری را فراهم می کند و موجب افزایش انگیزش درونی، بهبود نگرش نسبت به مدرسه و ارتقای مسئولیت پذیری تحصیلی می شود. همچنین، این روش با تقویت مهارت های شناختی سطح بالا مانند تفکر انتقادی، حل مسئله و یادگیری عمیق، نقش موثری در درک بهتر مفاهیم درسی ایفا می کند. نتایج مطالعات پیشین حاکی از آن است که دانش آموزان آموزش دیده با روش یادگیری مشارکتی در مقایسه با روش های سنتی، عملکرد تحصیلی بالاتری از خود نشان می دهند. علاوه بر این، یادگیری مشارکتی با تقویت تعاملات اجتماعی، افزایش مهارت های ارتباطی و رشد همکاری میان دانش آموزان، به توسعه مهارت های اجتماعی و عاطفی آنان کمک می کند که این امر به ویژه در دوره ابتدایی اهمیت فراوانی دارد. نتایج نشان می دهد که استفاده هدفمند و برنامه ریزی شده از این روش می تواند به کاهش اضطراب تحصیلی، افزایش اعتمادبه نفس و ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری منجر شود. در مجموع، یافته های این پژوهش بیانگر آن است که یادگیری مشارکتی به عنوان یک راهبرد آموزشی موثر، می تواند نقش مهمی در بهبود پیشرفت تحصیلی و ارتقای کیفیت آموزش در دوره ابتدایی ایفا کند و توصیه می شود مورد توجه معلمان، برنامه ریزان درسی و سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، روش های تدریس ، آموزش فعال