فشارهای روانی معلمان در آموزش۲ ترکیبی (حضوری– مجازی)

چکیده گسترش آموزش ترکیبی (حضوری–مجازی) به ویژه در سال های اخیر، تغییرات بنیادینی در نقش ها و وظایف معلمان ایجاد کرده و در کنار فرصت های آموزشی نوین، فشارهای روانی متعددی را برای آنان به همراه داشته است. معلمان در این شیوه آموزشی ناگزیرند به طور هم زمان برنامه ریزی، اجرا و ارزشیابی تدریس را در دو بستر متفاوت انجام دهند که این امر منجر به افزایش حجم کار، فشار زمانی و خستگی ذهنی می شود. نیاز مداوم به یادگیری و به کارگیری فناوری های آموزشی، مشکلات فنی، نابرابری دسترسی دانش آموزان به امکانات دیجیتال و دشواری برقراری تعامل موثر آموزشی، از دیگر عوامل تشدیدکننده استرس معلمان در آموزش ترکیبی به شمار می رود.از سوی دیگر، تداخل فضای کار و زندگی شخصی در آموزش مجازی، پاسخ گویی مستمر به دانش آموزان و والدین خارج از ساعات رسمی، و انتظارات متناقض مدیران آموزشی، زمینه ساز فرسودگی شغلی، کاهش انگیزه و احساس نارضایتی حرفه ای در میان معلمان شده است. پژوهش ها نشان می دهد که تداوم این فشارهای روانی می تواند سلامت روان معلمان را تهدید کرده و به افت کیفیت تدریس، کاهش تعامل آموزشی و تضعیف اثربخشی فرآیند یاددهی–یادگیری منجر شود.بنابراین، توجه به فشارهای روانی معلمان در آموزش ترکیبی و اتخاذ راهکارهایی همچون ارائه آموزش های هدفمند فناوری، کاهش بار کاری غیرضروری، تقویت حمایت سازمانی، و فراهم سازی خدمات مشاوره ای و روان شناختی، نقش مهمی در ارتقای سلامت روان معلمان و موفقیت پایدار نظام آموزش ترکیبی خواهد داشت.واژگان کلیدی:

کلیدواژه ها:

فشار روانی معلمان ، استرس شغلی ، فرسودگی شغلی ، آموزش ترکیبی (حضوری–مجازی) ، آموزش مجازی ، آموزش حضوری ، سلامت روان معلمان ، اضطراب شغلی