تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر انگیزش درونی و یادگیری پایدار در دانش آموزان ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر انگیزش درونی و یادگیری پایدار دانش آموزان دوره ابتدایی بود. پژوهش از نوع کاربردی و شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان ابتدایی بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت آموزش مبتنی بر بازی قرار گرفت و گروه کنترل با روش سنتی آموزش دید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه انگیزش درونی و آزمون یادگیری پایدار محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن توسط متخصصان و تحلیل آماری تایید شد.یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر بازی تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش درونی و یادگیری پایدار دانش آموزان دارد (p < ۰/۰۰۱). نتایج همچنین بیانگر آن بود که روش سنتی آموزش اثرگذاری کمتری در ارتقای انگیزش و یادگیری پایدار دارد. بر اساس یافته ها، استفاده از آموزش مبتنی بر بازی می تواند انگیزه و علاقه دانش آموزان به یادگیری را افزایش داده، یادگیری آنان را پایدارتر سازد و کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری را بهبود بخشد.با توجه به نتایج، پیشنهاد می شود که معلمان و مدارس با فراهم کردن شرایط مناسب، آموزش مبتنی بر بازی را در کلاس های ابتدایی به کار گیرند و همچنین دوره های آموزشی برای افزایش مهارت معلمان در اجرای بازی های آموزشی برگزار شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، انگیزش درونی ، یادگیری پایدار ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری فعال.