بررسی تاثیر مداخلات تربیتی خانواده محور بر کاهش افت تحصیلی و افزایش تاب آوری دانش آموزان در شرایط بحرانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش حیاتی و تعیین کننده مداخلات تربیتی با محوریت خانواده در جهت مقابله با پدیده افت تحصیلی و ارتقای سطح توانمندی روانی یا همان تاب آوری دانش آموزان در دوران مواجهه با بحران های فراگیر انجام شده است. شرایط بحرانی به دلیل ایجاد گسست در فرآیندهای آموزشی متعارف و تحمیل فشارهای روانی مضاعف بر دانش آموزان، همواره با خطر کاهش کیفیت یادگیری و افت نمرات همراه است که در این میان، نهاد خانواده به عنوان نزدیک ترین لایه حمایتی می تواند با بازتعریف نقش های تربیتی خود، اثرات مخرب محیطی را به حداقل برساند. این تحقیق که با روش توصیفی و تحلیلی تدوین شده است، نشان می دهد که آموزش مهارت های فرزندپروری مثبت، ایجاد فضای گفتگوی همدلانه در خانه و نظارت فعال اما غیرمستقیم بر فعالیت های درسی، نه تنها مانع از عقب ماندگی آموزشی می شود، بلکه روحیه سرسختی و انطباق پذیری را در کودکان و نوجوانان تقویت می کند. یافته های اصلی پژوهش حاکی از آن است که در خانواده هایی که مداخلات تربیتی به صورت آگاهانه و مستمر اجرا شده، دانش آموزان در مواجهه با تغییرات ناگهانی آموزشی، کمترین میزان اضطراب را تجربه کرده و نمرات درسی آن ها در سطح پایداری باقی مانده است. در نهایت، این مطالعه پیشنهاد می کند که نظام های آموزشی باید از مدل های مدرسه محوری محض به سمت مدل های مشارکتی خانواده محور حرکت کنند تا در شرایط اضطراری، تداوم آموزش و سلامت روان دانش آموزان تضمین گردد و از فرسودگی تحصیلی ناشی از انزوای اجتماعی پیشگیری به عمل آید.

کلیدواژه ها:

افت تحصیلی ، تاب آوری ، مداخلات خانواده محور ، شرایط بحرانی ، آموزش.