کاربرد هوش مصنوعی در آموزش عربی و ارتقاء تعامل دانش آموزان با متون کلاسیک

این مقاله به بررسی نقش تحول آفرین هوش مصنوعی در عرصه آموزش زبان عربی و به ویژه تسهیل درک و تعامل دانش آموزان با متون کلاسیک ادبی و دینی می پردازد. با توجه به چالش های تاریخی موجود در تدریس این زبان، از جمله دشواری های صرفی و نحوی، فاصله زبانی با زبان گفتار معاصر، و انتزاعی بودن مفاهیم متون کهن، فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی فرصت های بی سابق ای را برای شخصی سازی یادگیری، ایجاد تعاملی پویا و عمیق تر با متن، و تقویت مهارت های زبانی فراهم کرده اند. در این پژوهش، با روشی توصیفی-تحلیلی و با استناد به مطالعات کتابخانه ای و نمونه های کاربردی موجود، کاربردهای عملی هوش مصنوعی در قالب ابزارهای ترجمه ماشینی پیشرفته، چت بات های آموزشی، سیستم های هوشمند ارزیابی تلفظ و درک مطلب، پلتفرم های واقعیت مجازی و افزوده برای بازسازی فضای تاریخی متون، و نرم افزارهای پردازش زبان طبیعی برای تجزیه و تحلیل ادبی مورد بحث قرار می گیرد. یافته ها حاکی از آن است که هوش مصنوعی می تواند با تبدیل یادگیری منفعل به فرآیندی فعال، جذاب و منطبق با سبک های یادگیری فردی، نه تنها موانع زبانی را کاهش دهد، بلکه با ارائه بسترهای چندرسانه ای و تعاملی، درک زیبایی شناسی، تاریخی و فرهنگی متون کلاسیک را نیز عمق بخشد. در عین حال، مقاله به چالش های مهمی از قبیل نیاز به نظارت دقیق محتوایی، خطر وابستگی بیش از حد به فناوری، و ضرورت تربیت اساتید مجاز برای همراهی با این تحول نیز اشاره می کند. در نهایت، این مقاله چشم اندازی آینده نگرانه از تلفیق هوش مصنوعی و آموزش عربی ترسیم می کند که در آن فناوری به عنوان دستیار معلم، توانمندساز دانش آموز و پلی به سوی میراث فرهنگی عمل می نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش زبان عربی ، متون کلاسیک ، تعامل دانش آموز ، پردازش زبان طبیعی ، شخصی سازی یادگیری ، واقعیت مجازی ، چالش های آموزشی.