نقش معلمان در تربیت فراگیر وحمایت از دانش آموزان با نیاز های ویژه در مدارس عادی

این پژوهش با هدف بررسی نقش معلمان در تحقق تربیت فراگیر و حمایت از دانش آموزان با نیازهای ویژه در مدارس عادی انجام شده است. تربیت فراگیر به عنوان رویکردی نوین در آموزش، بر ایجاد فرصت های برابر برای همه دانش آموزان تاکید دارد و نقش معلمان در این فرآیند، تعیین کننده و بنیادین است. در این راستا، پژوهش حاضر تلاش کرده است تا میزان آمادگی، نگرش و توانمندی معلمان در مواجهه با دانش آموزان دارای نیازهای خاص را تحلیل کند و راهکارهای عملی برای ارتقای کیفیت آموزش در کلاس های متنوع ارائه دهد.روش پژوهش به صورت کیفی توصیفی طراحی گردید. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان مدارس عادی، مشاهده مستقیم در کلاس های درس، و بررسی اسناد و برنامه های آموزشی گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از مدل تحلیل مضمون (Thematic Analysis) استفاده گردید تا الگوهای مشترک در نگرش ها، تجارب و راهبردهای آموزشی معلمان استخراج شود. نتایج نشان داد که: - نگرش مثبت معلمان نسبت به دانش آموزان با نیازهای ویژه، عامل اصلی در پذیرش و موفقیت آنان در محیط های آموزشی عادی است. - کمبود منابع آموزشی، نبود آموزش های تخصصی کافی برای معلمان، و فشارهای ناشی از مدیریت کلاس های متنوع، از مهم ترین موانع تحقق تربیت فراگیر محسوب می شوند. - راهبردهای موفق شامل استفاده از روش های تدریس انعطاف پذیر، طراحی فعالیت های گروهی، همکاری با والدین و متخصصان، و ایجاد فضای حمایتی و همدلانه در کلاس است. - پژوهش همچنین نشان داد که توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های حرفه ای، کارگاه های تخصصی و فراهم سازی منابع آموزشی مناسب، شرط اساسی برای تحقق عدالت آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان با نیازهای ویژه در مدارس عادی است. در مجموع، یافته ها تاکید می کنند که معلمان نه تنها نقش آموزشی، بلکه نقش حمایتی و اجتماعی مهمی در فرآیند تربیت فراگیر ایفا می کنند و بدون حضور فعال و توانمند آنان، دستیابی به اهداف آموزش برابر و عدالت آموزشی امکان پذیر نخواهد بود.

کلیدواژه ها:

تربیت ، دانش آموزان ، نیاز های ویژه ، مدارس عادی ، معلمان