بررسی تاثیر آموزش مجازی بر سلامت روان و اضطراب تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش مجازی بر سلامت روان و سطح اضطراب تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. با توجه به گسترش استفاده از فناوری های آموزشی و جایگزینی کلاس های حضوری با محیط های آنلاین، ضرورت شناخت پیامدهای روان شناختی این تغییر بیش از پیش احساس می شود. روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی و با رویکرد پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان ابتدایی مدارس شهری بود که با نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد سلامت روان و مقیاس اضطراب تحصیلی بود. داده های گردآوری شده با استفاده از مدل تحلیل آماری همبستگی و آزمون رگرسیون چندمتغیره مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش مجازی در کنار مزایای خود، تاثیر معناداری بر افزایش اضطراب تحصیلی دانش آموزان دارد و در برخی موارد موجب کاهش شاخص های سلامت روان آنان می شود. با این حال، وجود عوامل تعدیل کننده مانند حمایت والدین، کیفیت تعامل معلم–دانش آموز، و طراحی مناسب محتوای آموزشی می تواند اثرات منفی را کاهش دهد. در مجموع، یافته ها بیانگر آن است که آموزش مجازی نیازمند برنامه ریزی دقیق، توجه به ابعاد روان شناختی، و ایجاد سازوکارهای حمایتی برای دانش آموزان ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، اضطراب تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، سلامت روان