هوش مصنوعی و اضطراب فناورانه معلمان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر ورود و گسترش فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، بر اضطراب فناورانه معلمان دوره ابتدایی است. اهمیت موضوع از آن جا ناشی می شود که معلمان نقش محوری در کیفیت یادگیری دانش آموزان دارند و نگرش و احساس آنان نسبت به فناوری می تواند بر کارآمدی آموزشی اثرگذار باشد.روش پژوهش به صورت ترکیبی طراحی شد؛ داده های کمی از طریق پرسشنامه اضطراب فناورانه و نگرش به هوش مصنوعی گردآوری گردید و داده های کیفی با مصاحبه های نیمه ساختاریافته تکمیل شد. تحلیل داده ها با رویکرد آماری و تحلیل محتوا انجام گرفت. نتایج نشان داد که میزان اضطراب فناورانه با سطح آشنایی و تجربه معلمان در استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی رابطه معکوس دارد. آموزش های هدفمند و حمایت نهادی موجب کاهش اضطراب و افزایش اعتماد به فناوری می شود. نگرانی های اصلی معلمان شامل جایگزینی نقش انسانی و پیچیدگی ابزارها بود، در حالی که فرصت های مطرح شده شامل تسهیل مدیریت کلاس و شخصی سازی یادگیری بودند.به طور کلی، یافته ها بیانگر ضرورت طراحی برنامه های آموزشی و حمایتی برای کاهش اضطراب فناورانه و ارتقای توانمندی معلمان ابتدایی در بهره گیری از هوش مصنوعی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اضطراب فناورانه ، معلمان ابتدایی ،