تاثیر قصه گویی آموزشی بر رشد مهارت های زبانی دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر قصه گویی آموزشی بر رشد مهارت های زبانی دانش آموزان دوره ابتدایی بود. پژوهش از نوع تجربی – شبه آزمایشی با طرح دو گروهی پیش آزمون و پس آزمون انجام شد و جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مدارس ابتدایی ناحیه ۳ کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد و دانش آموزان به دو گروه آزمایشی و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایشی تحت آموزش قصه گویی قرار گرفت و گروه کنترل با روش سنتی آموزش زبان تدریس شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون های استاندارد مهارت های چهارگانه زبانی (شنیداری، گفتاری، خواندن و نوشتن) بود که روایی آن ها توسط اساتید متخصص تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ بین ۰.۸۲ تا ۰.۸۹ به دست آمد. داده ها با استفاده از آزمون های t زوجی، t مستقل و تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) تحلیل شدند.نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر قصه گویی موجب افزایش معنادار مهارت های شنیداری، گفتاری، خواندن و نوشتن دانش آموزان گروه آزمایشی شد و تاثیر آن نسبت به روش سنتی آموزش زبان قابل توجه بود (p<۰.۰۱). یافته ها نشان داد که قصه گویی آموزشی با ایجاد محیطی فعال، معناگرا و جذاب، انگیزه یادگیری و تعامل دانش آموزان را افزایش داده و توانمندی های زبانی آنان را بهبود می بخشد. بنابراین، استفاده از قصه گویی می تواند به عنوان یک رویکرد موثر و جامع در برنامه های آموزشی زبان دوره ابتدایی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی آموزشی ، مهارت های زبانی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش زبان ، رشد زبانی