تاثیر آموزش فردی و گروهی بر یادگیری دانش آموزان

این پژوهش به بررسی تاثیر آموزش فردی و گروهی بر یادگیری دانش آموزان پرداخته است. هدف اصلی مطالعه، تحلیل نقش هر یک از این روش ها در توسعه مهارت های تحصیلی، شناختی و اجتماعی دانش آموزان و شناسایی مزایا و محدودیت های آن ها است. آموزش فردی با تمرکز بر نیازها و توانایی های شخصی دانش آموز، امکان یادگیری عمیق، خودکارآمدی و افزایش اعتماد به نفس را فراهم می کند، در حالی که آموزش گروهی با ایجاد تعامل و همکاری میان دانش آموزان، مهارت های اجتماعی، کار تیمی و همدلی را ارتقا می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده ترکیبی از آموزش فردی و گروهی بهترین نتایج را در توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان ایجاد می کند و موجب افزایش انگیزه، تعامل مثبت و مشارکت فعال آنان در فرآیند یادگیری می شود. همچنین، انعطاف پذیری در انتخاب روش آموزشی و توجه به تفاوت های فردی و جمعی دانش آموزان، نقش مهمی در اثربخشی آموزش دارد. نتایج این تحقیق اهمیت طراحی برنامه های آموزشی متنوع و ترکیبی را برای مدارس نشان می دهد و پیشنهاد می کند که معلمان با بهره گیری هم زمان از آموزش فردی و گروهی، بتوانند فرآیند یادگیری را بهینه کرده و دانش آموزانی خلاق، مسئولیت پذیر و توانمند در مهارت های تحصیلی و اجتماعی تربیت کنند.واژگان کلیدی: آموزش فردی، آموزش گروهی، یادگیری دانش آموزان، مهارت های تحصیلی، مهارت های اجتماعی، یادگیری ترکیبی.