تاثیر فعالیت های فوق برنامه بر توسعه مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان

این پژوهش به بررسی نقش فعالیت های فوق برنامه و مشارکتی در توسعه مهارت های اجتماعی، هیجانی و رشد شخصیتی دانش آموزان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های گروهی، هنری، ورزشی و علمی، باعث افزایش مهارت های ارتباطی، همکاری، حل تعارض و مدیریت هیجانات می شود و توانایی آن ها در حل مسئله و تفکر خلاق را تقویت می کند. همچنین، تعامل مستمر با معلمان و دریافت بازخورد مثبت، موجب افزایش اعتماد به نفس، انگیزه یادگیری و خودباوری دانش آموزان می گردد. این پژوهش تاکید می کند که محیط مدرسه به تنهایی نمی تواند مهارت های اجتماعی و هیجانی را به طور کامل پرورش دهد و ترکیب آموزش رسمی با فعالیت های مشارکتی و عملی، تاثیر بیشتری بر رشد جامع دانش آموزان دارد. همچنین، نقش فعال معلمان در هدایت و بازخورد به دانش آموزان، ایجاد فضای اعتماد و تشویق به خلاقیت، از عوامل کلیدی در موفقیت برنامه های فوق برنامه است. نتایج حاکی از آن است که برنامه ریزی هدفمند و متنوع فعالیت های مشارکتی می تواند به ایجاد محیط مدرسه ای حمایتگر، انگیزشی و مشارکتی کمک کند و مسیر تربیت نسل های خلاق، مسئول و آگاه را هموار سازد. این مطالعه بر اهمیت تلفیق یادگیری رسمی و فرصت های مشارکتی در فرآیند آموزش و پرورش دانش آموزان تاکید دارد و نشان می دهد که چنین رویکردی موجب توسعه توانمندی های جامع و رشد پایدار شخصیت دانش آموزان می شود.واژگان کلیدی: مهارت های اجتماعی، مهارت های هیجانی، مشارکت دانش آموزان، فعالیت های فوق برنامه، رشد شخصیتی، خودباوری، انگیزه یادگیری، مدرسه مشارکتی.