تاثیر خودراه بری در یادگیری بر پیشرفت تحصیلی و پایداری دانش

در دهه های اخیر، مفهوم خودراه بری در یادگیری به عنوان یکی از عوامل کلیدی در موفقیت تحصیلی و پایداری دانش مورد توجه قرار گرفته است. خودراه بری به معنای توانایی فرد برای برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی فرآیند یادگیری خویش است و نقش محوری در ارتقای کیفیت آموزش ایفا می کند. در شرایطی که نظام های آموزشی سنتی بر انتقال اطلاعات تمرکز دارند، یادگیرندگان خودراهبر با بهره گیری از مهارت های خودمدیریتی و تفکر انتقادی، مسیر یادگیری را بر اساس اهداف شخصی و نیازهای واقعی خود تنظیم می کنند. این مقاله با هدف تبیین نقش خودراه بری در بهبود عملکرد تحصیلی و حفظ بلندمدت دانش تدوین شده است و با بررسی شواهد نظری و تجربی، نشان می دهد که توسعه مهارت های خودتنظیمی، تصمیم گیری آگاهانه و مسئولیت پذیری در فرایند یادگیری می تواند منجر به افزایش انگیزش درونی، تمرکز پایدار و در نهایت، بهبود معنادار نتایج آموزشی گردد.واژگان کلیدی: خودراه بری، یادگیری موثر، پیشرفت تحصیلی