چگونگی مواجه معلمان تازه کاربا مقاومت دانش آموزان نسبت به یاد گیری مشارکتی

مواجهه معلمان تازه کار با مقاومت دانش آموزان در برابر یادگیری مشارکتی یکی از چالش های رایج در سال های ابتدایی حرفه معلمی است. بسیاری از دانش آموزان به دلیل تجربه های پیشین، سبک های یادگیری فردمحور، دل نگرانی های اجتماعی، یا ابهام نسبت به نقش خود در فعالیت های گروهی، در برابر مشارکت فعال مقاومت نشان می دهند. این وضعیت می تواند موجب کاهش اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری و ایجاد فشار روانی برای معلم شود. آگاهی معلمان تازه کار از ماهیت مقاومت، منشاهای شناختی و عاطفی آن و راهبردهای قابل اتکا برای مدیریت آن، نقش مهمی در گذار موفق آنان به سبک های تدریس نوین دارد. در این مقاله، ماهیت مقاومت دانش آموزان، عوامل اثرگذار بر آن و شیوه های مواجهه موثر معلمان تازه کار تبیین می شود. تحلیل ها نشان می دهد که ایجاد فضای امن روانی، تبیین هدف یادگیری مشارکتی، طراحی فعالیت های مرحله بندی شده، تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان، و بهره گیری از الگوهای ارتباطی حمایتی، می تواند مقاومت اولیه را کاهش دهد و زمینه رشد تدریجی فرهنگ همکاری را فراهم کند. واژگان کلیدی: یادگیری مشارکتی، مقاومت دانش آموزان، معلمان تازه کار