بررسی و تاثیر روش های فعال تدریس بر مشارکت دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های فعال تدریس بر مشارکت دانش آموزان دوره ابتدایی در مدارس شهرستان بانه در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی و علی–مقایسه ای بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های سوم تا ششم مدارس ابتدایی شهرستان بانه بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد و شامل ۲۷۰ دانش آموز بود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مشارکت دانش آموزان در سه بعد رفتاری، شناختی و هیجانی و چک لیست مشاهده ای روش های فعال تدریس بود. روایی ابزارها توسط نظر متخصصان علوم تربیتی تایید و پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه شد.یافته ها نشان داد که دانش آموزان کلاس های فعال در تمامی ابعاد مشارکت نسبت به دانش آموزان کلاس های سنتی مشارکت بالاتری داشتند و این تفاوت از نظر آماری معنادار بود. تحلیل جزئی تر نشان داد که یادگیری مشارکتی و کارگروهی بیشترین تاثیر را بر مشارکت رفتاری، روش حل مسئله بر مشارکت شناختی و بازی های آموزشی بر مشارکت هیجانی دانش آموزان داشت. نتایج پژوهش نشان می دهد که روش های فعال تدریس با ایجاد محیط یادگیری پویا، تعامل محور و تجربه محور، موجب ارتقای مشارکت همه جانبه دانش آموزان می شوند و می توانند کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری و انگیزش تحصیلی را تقویت کنند.در نهایت، این پژوهش بر لزوم آموزش و توانمندسازی معلمان برای به کارگیری روش های فعال و فراهم سازی منابع و محیط های مناسب کلاس برای افزایش مشارکت دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

روش های فعال تدریس ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی ، مشارکت رفتاری ، مشارکت شناختی ، مشارکت هیجانی