بازآفرینی فرایند یاددهی–یادگیری: چارچوبی نو برای رشد یکپارچه توانایی های ذهنی و اجتماعی در مدرسه های امروز

تحول های سریع دنیای امروز، ضرورت بازآفرینی رویکردهای آموزشی را بیش از پیش آشکار کرده است. مدرسه ها دیگر نمی توانند تنها به انتقال دانش بسنده کنند، بلکه لازم است محیط هایی ایجاد کنند که در آن تعامل سازنده، تجربه محوری، استقلال یادگیرنده و پرورش توانایی های ذهنی و اجتماعی جایگاه اصلی داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف تبیین چارچوبی نو برای بازآفرینی یاددهی–یادگیری انجام شده و تلاش دارد نشان دهد که چگونه رویکردهای انعطاف پذیر، میان رشته ای و مشارکتی می توانند به رشد همه جانبه دانش آموزان کمک کنند. روش مطالعه توصیفی–تحلیلی بوده و یافته ها نشان می دهد که تمرکز بر یادگیری فعال، توجه به تفاوت های فردی، تقویت مهارت های ارتباطی، و ایجاد فضاهای گفت وگومحور نقش اساسی در تقویت توانایی های شناختی و اجتماعی دارد. نتایج همچنین بیان می کند که بازآفرینی یادگیری نیازمند بازنگری در نقش معلم، بازطراحی فعالیت های کلاسی، تغییر شیوه های ارزشیابی و فراهم سازی فرصت های یادگیری تجربی است. این مقاله در نهایت چارچوبی منسجم برای تحول یادگیری در مدرسه ها ارائه می دهد که می تواند به شکل گیری نسلی خلاق، منعطف و توانمند بینجامد.واژگان کلیدی:یادگیری نو؛ توانایی های شناختی؛ توانش های اجتماعی