نقش دوقلوی دیجیتال (Digital Twin) در بهینه سازی طراحی، بهره برداری و تاب آوری زیرساخت های عمرانی

تحول دیجیتال در مهندسی عمران، به ویژه در حوزه زیرساخت های حیاتی، موجب ظهور مفاهیم نوینی شده است که دوقلوی دیجیتال (Digital Twin) یکی از مهم ترین آن ها محسوب می شود. دوقلوی دیجیتال با ایجاد یک مدل دیجیتال پویا و هم زمان با نمونه فیزیکی، امکان پایش، تحلیل، پیش بینی و بهینه سازی عملکرد سازه ها و زیرساخت های عمرانی را در طول چرخه عمر آن ها فراهم می کند. این فناوری با ادغام داده های بلادرنگ، مدل سازی پیشرفته، اینترنت اشیا و الگوریتم های تحلیلی، نه تنها فرآیند طراحی را هوشمندتر می سازد، بلکه بهره برداری و نگهداری زیرساخت ها را نیز بهینه کرده و تاب آوری آن ها را در برابر مخاطرات طبیعی و انسانی افزایش می دهد. هدف این مقاله، بررسی نقش دوقلوی دیجیتال در بهینه سازی طراحی، ارتقای بهره برداری و افزایش تاب آوری زیرساخت های عمرانی است. در این راستا، ابعاد فنی، مدیریتی و راهبردی این فناوری تحلیل شده و چالش ها و فرصت های آن در مهندسی عمران معاصر مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که دوقلوی دیجیتال می تواند به عنوان ابزاری کلیدی در گذار از مدیریت سنتی زیرساخت ها به مدیریت هوشمند، داده محور و پیش نگر نقش آفرینی کند.

کلیدواژه ها:

دوقلوی دیجیتال ، زیرساخت های عمرانی ، بهینه سازی طراحی ، بهره برداری هوشمند ، تاب آوری سازه ها ، مهندسی عمران