کاربرد هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در پیش بینی خرابی و افزایش تاب آوری سازه های عمرانی در برابر مخاطرات طبیعی

رشد فزاینده مخاطرات طبیعی نظیر زلزله، سیل، طوفان، رانش زمین و تغییرات اقلیمی، چالش های اساسی پیش روی مهندسی عمران معاصر قرار داده است. سازه های عمرانی به عنوان زیرساخت های حیاتی جوامع انسانی، بیش از هر زمان دیگری نیازمند رویکردهای نوین برای پیش بینی خرابی، کاهش خسارات و افزایش تاب آوری هستند. در این میان، هوش مصنوعی و یادگیری ماشین به عنوان ابزارهایی تحول آفرین، ظرفیت بالایی برای تحلیل داده های پیچیده، شناسایی الگوهای پنهان و پیش بینی رفتار سازه ها تحت شرایط بحرانی فراهم کرده اند. این مقاله با رویکردی تحلیلی–کاربردی، به بررسی نقش و کارکردهای هوش مصنوعی و الگوریتم های یادگیری ماشین در پیش بینی خرابی سازه های عمرانی و ارتقای تاب آوری آن ها در برابر مخاطرات طبیعی می پردازد. تمرکز اصلی مقاله بر تبیین چارچوب های مفهومی، روش های داده محور، مزایا و محدودیت ها، و پیامدهای مهندسی و مدیریتی این فناوری ها در طراحی، بهره برداری و نگهداشت زیرساخت های عمرانی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری ماشین ، مهندسی عمران ، پیش بینی خرابی ، تاب آوری سازه ای ، مخاطرات طبیعی