تاثیرسیاست های توسعه گرابرتنش آبی وامنیت ملی ایران

دردهه های اخیر،سیاست های توسعه گرایانه درایران باتمرکزبررشداقتصادی، گسترش زیرساخت ها وافزایش بهره برداری ازمنابع طبیعی،پیامدهای گسترده ای برمحیط زیست و به ویژه منابع آبی کشورداشته اند.این مقاله باهدف بررسی تاثیراین سیاست ها برتنش آبی وپیامدهای آن برامنیت ملی، به تحلیل رابطه میان حکمرانی توسعه گرا و بحران آب درایران می پردازد.دراین پژوهش،ازروش توصیفی–تحلیلی بهره گرفته شده وداده ها ازطریق مطالعات اسنادی، گزارش های رسمی، مقالات علمی وتحلیل های سیاستی گردآوری شده اند.تمرکز اصلی برپروژه های بزرگ سدسازی، انتقال بین حوضه ای آب، وتوسعه کشاورزی صنعتی است که درچارچوب سیاست های توسعه گرا اجرا شده اند. یافته ها نشان می دهندکه این سیاست ها نه تنها موجب کاهش شدیدمنابع آب سطحی وزیرزمینی شده اند،بلکه باایجادنابرابری های منطقه ای،مهاجرت های-زیست محیطی،ونارضایتی های اجتماعی، تهدیداتی جدی برای امنیت ملی کشوربه وجود آورده اند.نتایج تحقیق حاکی ازآن است که تداوم سیاست های توسعه گرابدون توجه به ظرفیت های اکولوژیک ومشارکت مردمی،می تواندبه تشدیدبحران های اجتماعی وسیاسی منجرشود.درپایان،مقاله برضرورت بازنگری درسیاست گذاری های توسعه ای،تقویت حکمرانی مشارکتی،وبهره گیری ازرویکردهای پایداردرمدیریت منابع آب تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سیاست های توسعه گرا ، تنش آبی ، امنیت ملی ، هیدروپلیتیک