تحلیل نقش مصالح هوشمند در افزایش دوام و پایداری سازه های عمرانی در شرایط تغییرات اقلیمی

تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از چالش های بنیادین قرن بیست ویکم، اثرات عمیق و چندبعدی بر زیرساخت های عمرانی برجای گذاشته است. افزایش دما، تشدید چرخه های یخبندان–ذوب، افزایش شدت بارش ها، وقوع سیلاب ها، خشکسالی های مکرر و بالا آمدن سطح آب دریاها، همگی موجب تسریع فرسودگی، کاهش دوام و افزایش هزینه های نگهداری سازه های عمرانی شده اند. در چنین شرایطی، رویکردهای سنتی مبتنی بر استفاده از مصالح متعارف، دیگر پاسخگوی نیازهای بلندمدت پایداری و تاب آوری زیرساخت ها نیستند. مصالح هوشمند، به عنوان نسل نوین مواد مهندسی، با قابلیت هایی نظیر خودترمیمی، تطبیق پذیری با شرایط محیطی، حسگری و پاسخ دهی فعال به تنش ها، راهکاری نوآورانه برای افزایش دوام سازه ها در برابر پیامدهای تغییرات اقلیمی محسوب می شوند. این مقاله با رویکردی تحلیلی، نقش مصالح هوشمند را در افزایش دوام و پایداری سازه های عمرانی بررسی کرده و نشان می دهد که چگونه این مصالح می توانند ضمن کاهش آسیب های اقلیمی، به تحقق توسعه پایدار و کاهش هزینه های چرخه عمر سازه ها کمک کنند.

کلیدواژه ها:

مصالح هوشمند ، دوام سازه ، پایداری ، تغییرات اقلیمی ، تاب آوری زیرساخت ها ، مهندسی عمران