مدل پیشنهادی بلندمرتبه سازی با رویکرد حفاظت از اراضی کشاورزی و تامین مسکن پایدار مطالعه موردی: استان گیلان

رشد شتابان جمعیت در استان گیلان فشار مضاعفی به اراضی کشاورزی حاصلخیز وارد آورده است. گسترش افقی منجر به تخریب اکوسیستم های ارزشمند، کاهش ظرفیت تولید کشاورزی و تهدید امنیت غذایی شده است. این پژوهش با هدف ارائه مدلی برای بلندمرتبه سازی در استان گیلان به منظور حفاظت از اراضی کشاورزی و تامین مسکن پایدار انجام شده است. هدف اصلی یافتن راهکاری برای پاسخگویی به نیاز روزافزون مسکن بدون تخریب زمین های کشاورزی ارزشمند این منطقه بود. روش تحقیق در این مطالعه ترکیبی بود و شامل سه بخش اصلی می شد: تحلیل فضایی با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) برای شناسایی زمین های غیر کشاورزی مناسب، توزیع پرسشنامه میان ساکنان برای ارزیابی پذیرش اجتماعی این طرح و انجام مصاحبه با کارشناسان برای بررسی چالش ها و فرصت های موجود. این روش ها به طور همزمان دیدگاه های فنی و اجتماعی را پوشش دادند. نتایج پژوهش نشان داد که زمین های غیر کشاورزی، مانند اراضی شیبدار و بایر پتانسیل بالایی برای بلند مرتبه سازی دارند. مدل پیشنهادی با بهره گیری از معماری سبز، مانند بام های شیبدار و سیستم های تهویه طبیعی قادر است نیاز به مسکن را تامین کند بدون اینکه به اراضی کشاورزی آسیبی وارد شود. پذیرش این مدل در شهرهای بزرگ تر استان بیشتر بود اما در مناطق روستایی به دلیل مسائل فرهنگی با مقاومت هایی مواجه شد. این رویکرد همچنین می تواند در بلندمدت با کاهش هزینه های زیر ساختی مقرون به صرفه باشد. پیشنهادات شامل ارائه مشوق های مالی مانند معافیت های مالیاتی و وام های کم بهره برای توسعه دهندگان و خریداران، اجرای برنامه های آموزشی برای افزایش آگاهی و پذیرش عمومی و تدوین سیاست هایی برای تشویق استفاده از زمین های غیر کشاورزی است. همچنین پیشنهاد شد که تحقیقات آتی بر تحلیل دقیق تر هزینه ها و بررسی عمیق تر ترجیحات فرهنگی به ویژه در مناطق روستایی متمرکز شوند. این مدل می تواند به عنوان الگویی برای سایر مناطق کشاورزی محور ایران مورد استفاده قرار گیرد و به توسعه پایدار کمک کند.

کلیدواژه ها:

بلند مرتبه سازی پایدار ، حفاظت از اراضی کشاورزی ، توسعه شهری پایدار ، مدل بلندمرتبه سازی ، مسکن پایدار در گیلان