تاثیر محیط کالبدی فضاهای آموزشی بر اختلالات کودکان اوتیسم ۶-۱۲ سال (نمونه موردی مراکز آموزشی کودکان اوتیسم شهرستان سمنان و شهرستان شاهرود)

با توجه به آمار به دست آمده از روند رو به افزایش جمعیت کودکان اوتیسم در سطح بین الملل و ایران، برخی جوامع در راستای کنترل این بیماری و کاهش اختلالات این افراد با توجه به خصوصیات رفتاری و ادراکی خاص این کودکان، به دنبال دستیابی به ضوابط اختصاصی در طراحی برای این افراد هستند پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر محیط کالبدی فضاهای آموزشی بر اختلالات کودکان اوتیسم انجام شده است. روش پژوهش پیمایش مقطعی و ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته است. تحلیل داده ها توسط نرم افزار spss۲۶ و آزمون های T تک نمونه ای و همبستگی صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد معیارهای سازماندهی فضایی، طراحی مبتنی بر حواس پنجگانه، کیفیت فضای داخلی و حفاظت بر کاهش اختلالات کودکان اوتیسم اثرگذارند.

کلیدواژه ها:

محیط کالبدی ، فضای آموزشی ، اختلالات کودکان اوتیسم ، تاثیرگذاری محیط بر رفتار