نقش مدرسه در پرورش اعتماد به نفس دانش آموزان از طریق محیط آموزشی امن و مشارکت محور

اعتماد به نفس، به عنوان یک سازه روان شناختی کلیدی، زیربنای موفقیت تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان است. در عصر حاضر، که پیچیدگی های محیطی و فشارهای اجتماعی افزایش یافته است، نقش نهاد مدرسه در پرورش این ویژگی حیاتی تر می شود. این مقاله با هدف تبیین سازوکارهای موثر مدرسه در ارتقای اعتماد به نفس، بر دو مولفه اصلی تمرکز دارد: ایجاد محیط آموزشی امن و اجرای آموزش مشارکت محور. محیط امن، شامل ابعاد فیزیکی و روانی، فضای پذیرش خطا و حمایت عاطفی را فراهم می کند که پیش شرط بروز توانمندی ها است. از سوی دیگر، آموزش مشارکت محور با اعطای حق انتخاب، مسئولیت و امکان تجربه موفقیت، حس خودکارآمدی (Self-Efficacy) دانش آموزان را تقویت می نماید. یافته های تحلیلی نشان می دهند که تعامل ساختاریافته این دو مولفه در محیط مدرسه، نه تنها انگیزه درونی را افزایش می دهد، بلکه منجر به تربیت شهروندانی مسئولیت پذیر و دارای عزت نفس پایدار می شود. در این راستا، راهکارهای عملی برای مدیران و معلمان جهت تبدیل مدارس به کانون های پرورش اعتماد به نفس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، محیط آموزشی امن ، آموزش مشارکت محور ، خودکارآمدی ، نقش مدرسه ، عزت نفس.