از انضباط تا درک؛ بازتعریف وظایف معاون مدرسه در مواجهه با دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

نقش معاون مدرسه در نظام آموزشی کنونی، فراتر از نظارت صرف بر اجرای مقررات انضباطی است. با افزایش آگاهی نسبت به تنوع نیازهای آموزشی دانش آموزان، به ویژه آنهایی که با اختلالات یادگیری دست و پنجه نرم می کنند، ضرورت بازنگری در وظایف و رویکردهای معاونان مدرسه بیش از پیش احساس می شود. این مقاله با هدف تبیین این تحول، به بررسی چالش هایی می پردازد که دانش آموزان دارای اختلال یادگیری در محیط مدرسه با آن مواجه هستند و نشان می دهد چگونه رویکردهای سنتی مبتنی بر انضباط، نه تنها در حل مشکلات این دانش آموزان ناکارآمد است، بلکه می تواند به تشدید سرخوردگی، کاهش اعتماد به نفس و حتی ترک تحصیل منجر شود. در مقابل، رویکردی مبتنی بر درک عمیق ماهیت اختلالات یادگیری، همدلی با دانش آموز و اتخاذ راهبردهای حمایتی و ترمیمی، نه تنها به بهبود وضعیت تحصیلی و رفتاری این دانش آموزان کمک می کند، بلکه زمینه را برای شکوفایی استعدادهای پنهان آنها فراهم می آورد. این مقاله تاکید می کند که معاون مدرسه باید از یک ناظر انضباطی صرف، به یک تسهیل گر، مشاور و مدافع حقوق دانش آموزان دارای اختلال یادگیری تبدیل شود. راهکارهای عملی شامل آموزش معاونان در زمینه شناسایی و درک اختلالات یادگیری، توسعه مهارت های ارتباطی و همدلی، ایجاد فضای مدرسه فراگیر و حمایتی، همکاری تنگاتنگ با معلمان و والدین، و مشارکت در طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای فردی شده، از جمله مواردی است که در این راستا پیشنهاد می شود. هدف نهایی، دستیابی به مدرسه ای است که در آن هر دانش آموز، با هر توانایی و نیازی، احساس امنیت، درک و ارزش مندی کند و فرصت برابر برای یادگیری و پیشرفت داشته باشد. این تحول پارادایمی، سنگ بنای یک نظام آموزشی عادلانه و موثر برای همه است.

کلیدواژه ها:

معاون مدرسه ، اختلال یادگیری ، انضباط ، درک ، آموزش فراگیر ، رویکرد حمایتی ، مداخله آموزشی ، همدلی.