بررسی نقش رفتار عاطفی معلم در پیشگیری از افت تحصیلی

رفتار عاطفی معلم یکی از عوامل کلیدی در فرآیند یادگیری و پیشگیری از افت تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود. رفتارهای عاطفی شامل ابراز محبت، احترام متقابل، تشویق و ایجاد محیط کلاس دوستانه و حمایتگر است که می تواند انگیزه یادگیری، اعتماد به نفس و خودکارآمدی دانش آموزان را تقویت کند. پژوهش های اخیر نشان داده اند که ارتباط مثبت معلم با دانش آموز، کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش علاقه و مشارکت در یادگیری را به دنبال دارد و در نتیجه احتمال افت تحصیلی کاهش می یابد. این مطالعه با هدف بررسی نقش رفتار عاطفی معلم در پیشگیری از افت تحصیلی، به روش مروری و تحلیل منابع علمی و پژوهشی انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که معلمانی که رفتار عاطفی مثبت از خود نشان می دهند، نه تنها عملکرد تحصیلی دانش آموزان را ارتقاء می بخشند، بلکه مهارت های اجتماعی و هیجانی آن ها را نیز تقویت می کنند. همچنین ایجاد محیط کلاس حمایتی و عاطفی باعث افزایش تعامل دانش آموزان با محتوا و همکلاسی ها و کاهش احساس ناکامی تحصیلی می شود. نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به ابعاد روانی و هیجانی آموزش تاکید دارد و پیشنهاد می کند که برنامه های آموزشی معلمان به منظور ارتقای مهارت های عاطفی و تعامل مثبت با دانش آموزان توسعه یابند تا از افت تحصیلی پیشگیری شود.

کلیدواژه ها:

رفتار عاطفی معلم ، افت تحصیلی ، انگیزه یادگیری ، خودکارآمدی ، محیط کلاس حمایتی