نقش مشارکت والدین در پیشرفت تحصیلی و رشد عاطفی دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش به بررسی نقش محوری مشارکت والدین در موفقیت تحصیلی و رشد هیجانی دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. با درک ماهیت چندوجهی نفوذ خانواده، تحقیق حاضر به چگونگی پیش بینی پیامدهای تحصیلی دانش آموزان توسط ابعاد مختلف مشارکت — حمایت شناختی در مقابل حمایت عاطفی — در چارچوب نظریه سیستم های اکولوژیک برانفنبرنر پرداخت.روش شناسی پژوهش از طرح ترکیبی (Mixed-Methods Design) بهره برد. داده های کمی از طریق پرسشنامه معتبر سنجش مشارکت والدین هولمبرگ (با آلفای کرونباخ α=۰.۸۸\alpha=۰.۸۸α=۰.۸۸)، سوابق رسمی تحصیلی استاندارد شده (نمرات ریاضی و علوم)، و مقیاس خودگزارشی هیجانی کودک (CES) جمع آوری شدند. تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی خطی سلسله مراتبی (HLM) در SPSS و تحلیل کیفی با MAXQDA و روش مثلث سازی صورت پذیرفت.یافته های کلیدی، همبستگی مثبت و معناداری بین مشارکت والدین و هر دو حوزه موفقیت تحصیلی و بلوغ هیجانی را آشکار ساختند. به طور خاص، حمایت شناختی مستقیم در خانه به عنوان قوی ترین پیش بینی کننده نتایج تحصیلی (β=۰.۴۵\beta=۰.۴۵β=۰.۴۵) ظاهر شد، در حالی که مشارکتی که ریشه در حمایت عاطفی داشت، قوی ترین ارتباط را با سطوح بالاتر عزت نفس و تنظیم هیجان در کودکان نشان داد.در نتیجه، این مطالعه تاکید می کند که کیفیت و ویژگی خاص درگیری والدین مهم تر از کمیت صرف آن است. این نتایج طرفدار مداخلات آموزشی هدفمندی است که والدین را به کسب مهارت های عملی برای فراهم کردن هم راهنمایی شناختی و هم تایید عاطفی ضروری برای بهینه سازی رشد جامع در دانش آموزان ابتدایی مجهز سازد.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، موفقیت تحصیلی ، رشد هیجانی ، مدل سازی خطی سلسله مراتبی (HLM) ، حمایت شناختی ، نظریه سیستم های اکولوژیک ، دانش آموزان ابتدایی