بررسی تاثیر سبک های یادگیری بر کیفیت آموزش

کیفیت آموزش به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های کارآمدی نظام های آموزشی، همواره مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی بوده است. یکی از عوامل اثرگذار بر کیفیت آموزش، سبک های یادگیری فراگیران است که بیانگر تفاوت های فردی آنان در شیوه های دریافت، پردازش و فهم اطلاعات محسوب می شود. سبک های یادگیری نشان می دهند که افراد چگونه با محتوای آموزشی تعامل برقرار می کنند و چه روش هایی برای آنان اثربخشی بیشتری دارد. بی توجهی به این تفاوت ها می تواند منجر به کاهش انگیزش، افت تحصیلی و نارضایتی یادگیرندگان از فرآیند آموزشی شود. در مقابل، همسوسازی روش های تدریس با سبک های یادگیری می تواند زمینه ساز یادگیری عمیق، افزایش مشارکت فعال در کلاس و ارتقای نتایج آموزشی گردد. این مقاله با هدف بررسی تاثیر سبک های یادگیری بر کیفیت آموزش، به تحلیل مفاهیم نظری مرتبط با سبک های یادگیری و ارتباط آن ها با مولفه های کیفیت آموزشی می پردازد. در این راستا، نقش معلم، طراحی آموزشی انعطاف پذیر و به کارگیری راهبردهای متنوع تدریس مورد توجه قرار گرفته است. نتایج بررسی های نظری و پژوهشی نشان می دهد که توجه آگاهانه به سبک های یادگیری نه تنها موجب بهبود کیفیت آموزش می شود، بلکه می تواند به تحقق عدالت آموزشی، افزایش رضایت یادگیرندگان و ارتقای کارایی نظام های آموزشی در سطوح مختلف منجر گردد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، کیفیت آموزش ، یادگیری فراگیر