اثربخشی مشارکت فعال و پایدار اولیاء و مربیان در تحقق اهداف آموزشی و اجتماعی دانش آموزان

ارتباط خانه و مدرسه لازمه رشد و موفقیت همه جانبه دانش آموز در زمینه های تحصیلی، شغلی، شخصی و اجتماعی بوده و نقش مهمی در شناسایی و برطرف کردن مسائل و اختلالاتی است که دانش آموزان در طی دوران تحصیل با آن روبرو هستند. در جامعه ی ما طی سال های گذشته بحث مشارکت مورد توجه سیاستگذاران و پژوهشگران قرار گرفته است، چون امروزه کارکردهای آموزش و پرورش تغییر کرده و گسترده شده است. توسعه جوامع درگرو توسعه عوامل زیربنایی آن است؛ بنابراین جامعه ای موفق است که نیاز و انتظارات افراد را به صورت جامع و همه جانبه برآورده کند و برنامه های آن از کیفیتی برخوردار باشد که مقاصد را به صورت بهتر و موثرتر تامین کند. آموزش و پرورش یکی از عوامل توسعه است. کشورهای توسعه یافته برای تحقق اهداف آموزشی تلاش می کنند. تعامل اولیا در امور مدارس یکی از زمینه های مشارکت است که باعث می شود اولیا با دخالت در امور فرزندان بر سرنوشت خود و جامعه تاثیر بگذارند و در جهت توسعه ی اجتماعی گام بردارند. تعامل بین مدرسه و خانه از موارد مهم در ترقی سطح آموزش و پیشرفت دانش آموزان است. دوگانگی آموزش در خانه و مدرسه دانش آموزان را دچار سردرگمی در دره و فهم صحیح مطالب درسی نموده و آموزگار را در مثلث آموزش ، اولیا ، دانش آموزان گرفتار می نماید این تعامل در جهت هماهنگی هر چه بیشتر اهداف آموزشی است.

کلیدواژه ها:

آموزش ، تربیت ، جامعه پذیری ، اولیا و مربیان ، دانش آموزان