نقش بازی های آموزشی در یادگیری مفاهیم در دوره ابتدایی

در جهان به سرعت در حال دگرگونی امروز، نظام های آموزشی سنتی که بر پایه انتقال یک سویه دانش و حفظیات بنا شده اند، با چالش های بنیادینی در زمینه درگیر کردن دانش آموزان و تعمیق یادگیری مواجه هستند. دوره ابتدایی به عنوان خشت اول نظام تعلیم و تربیت، نیازمند رویکردهایی است که با ویژگی های شناختی و هیجانی کودکان سازگاری داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی عمیق و همه جانبه نقش بازی های آموزشی (اعم از فیزیکی، دیجیتال و مبتنی بر هوش مصنوعی) در تسهیل یادگیری مفاهیم انتزاعی و پیچیده در دوره ابتدایی انجام شده است. روش این پژوهش، مرور سیستماتیک و تحلیلی گسترده منابع معتبر داخلی و خارجی است. یافته های حاصل از بررسی متون نشان می دهد که بازی های آموزشی با ایجاد محیطی غنی، تعاملی و ایمن، اضطراب یادگیری را کاهش داده و با عینی سازی مفاهیم انتزاعی، به ویژه در دروس ریاضیات و علوم تجربی، عملکرد تحصیلی را به طرز معناداری ارتقا می بخشند. همچنین نتایج بیانگر آن است که رویکردهای نوین مانند بازی وارسازی و استفاده از فناوری های غوطه ورکننده، علاوه بر توسعه مهارت های شناختی، منجر به پرورش خلاقیت، تفکر انتقادی و مهارت های اجتماعی در دانش آموزان می شوند. این مقاله ضمن تبیین مبانی نظری یادگیری مبتنی بر بازی، به بررسی موانع اجرایی و ارائه راهکارهای عملیاتی برای معلمان و سیاست گذاران می پردازد و نتیجه می گیرد که بازی باید از حاشیه برنامه درسی به متن اصلی فرآیند یاددهی-یادگیری منتقل شود.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، یادگیری مفاهیم ، دوره ابتدایی ، یادگیری عمیق ، خلاقیت ، هوش مصنوعی در آموزش