بررسی تاثیر روش تدریس معلم بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی کارآمدی نظام آموزشی محسوب می شود و تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد که در میان آن ها، روش تدریس معلم نقش محوری و تعیین کننده ای ایفا می کند. معلم به عنوان عنصر اصلی فرایند آموزش، با انتخاب و به کارگیری روش های تدریس مناسب می تواند زمینه یادگیری عمیق، پایدار و معنادار را برای دانش آموزان فراهم سازد. روش تدریس نه تنها بر میزان یادگیری شناختی دانش آموزان اثرگذار است، بلکه بر جنبه های عاطفی، انگیزشی و مهارتی آنان نیز تاثیر مستقیم دارد. در سال های اخیر، تغییر رویکردهای آموزشی از روش های سنتی مبتنی بر انتقال یک سویه اطلاعات به سوی روش های نوین، فعال و دانش آموزمحور، توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی را به بررسی اثربخشی این شیوه ها بر پیشرفت تحصیلی معطوف کرده است. شواهد پژوهشی نشان می دهد زمانی که معلمان از روش هایی استفاده می کنند که مشارکت فعال دانش آموزان، تفکر انتقادی، تعامل کلاسی و حل مسئله را تقویت می کند، یادگیری به صورت موثرتر و عمیق تر اتفاق می افتد و نتایج تحصیلی مطلوب تری حاصل می شود. از سوی دیگر، تداوم استفاده از روش های یکنواخت و غیرمنعطف می تواند منجر به کاهش انگیزش، افت تحصیلی و بی علاقگی دانش آموزان نسبت به فرایند یادگیری گردد. این مقاله با تمرکز بر بررسی تاثیر روش تدریس معلم بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، تلاش دارد تا با تبیین نقش محوری معلم و شیوه های تدریس، اهمیت انتخاب آگاهانه و علمی روش های آموزشی را روشن سازد و زمینه ای برای بهبود کیفیت آموزش و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، پیشرفت تحصیلی ، نقش معلم