فرصت های پیش روی صنعت بیمه در دوران پساتحریم

صنعت بیمه ایران در دوران پساتحریم با مجموعه ای از فرصت های راهبردی و تهدیدهای نهادی روبه روست که مدیریت هوشمندانه آن می تواند مسیر رشد پایدار این صنعت را تعیین کند. رفع محدودیت های بین المللی از یک سو امکان بازگشت تعاملات حرفه ای، دسترسی به آموزش های تخصصی، فناوری های نوین بیمه ای و نظام های یکپارچه نرم افزاری را فراهم می سازد و از سوی دیگر، در صورت نبود چارچوب سیاستی دقیق، می تواند به وابستگی دوباره به خدمات بیمه ای خارجی و تضعیف ظرفیت های داخلی منجر شود. تجربه تحریم ها نشان داد الزام به پوشش ریسک های بزرگ در داخل کشور، موجب ارتقای دانش ارزیابی ریسک و صدور بیمه نامه، شکل گیری کنسرسیوم ها و ایجاد صندوق اتکایی شد؛ با این حال، تمرکز ریسک در داخل کشور از منظر منطق بیمه گری مخاطره زا تلقی می شود. از مهم ترین آسیب های دوره تحریم، عدم رتبه بندی بین المللی شرکت های بیمه ایرانی، محرومیت از مدارک حرفه ای معتبر و قطع ارتباط با دانش روز عنوان می شود که پیامد آن کاهش شفافیت بازار و تشدید رقابت ناسالم بر سر نرخ شکنی بوده است. راهبردهای پیشنهادی بر حفظ دستاوردهای داخلی، آغاز تعامل با موسسات رتبه بندی معتبر، اعزام و تربیت نیروی انسانی حرفه ای، تفکیک نقش حاکمیتی بیمه مرکزی از تصدی گری، آماده سازی مقررات حضور خارجی ها و در نهایت تقویت فرهنگ بیمه برای افزایش تقاضای داخلی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

صنعت بیمه ، پساتحریم ، بیمه اتکایی ، رتبه بندی بین المللی ، حکمرانی بیمه