گسترش و تعمیق هویت ملی جوانان با بن مایه های شاهنامه

هویت ملی جوانان در شرایط معاصر، تحت تاثیر شتاب تحولات فرهنگی، گسترش الگوهای مصرف فرهنگی جهانی و تضعیف پیوندهای تاریخی–زبانی، با نوعی گسست و کمرنگ شدن مواجه شده است. در این چارچوب، شاهنامه به عنوان یکی از بنیادی ترین منابع حافظه تاریخی و فرهنگی ایرانیان، ظرفیت منحصربه فردی برای بازتولید هویت ملی و تقویت پیوند جوانان با عناصر مشترک ایران بودگی دارد. شاهنامه تنها یک اثر ادبی نیست، بلکه مجموعه ای از مفاهیم هویت ساز مانند ایران دوستی، زبان فارسی، وحدت اقوام، خردورزی، عدالت خواهی، جوانمردی و پهلوانی را در قالب روایت های اثرگذار منتقل می کند و می تواند در برابر سازوکارهای جدید تهاجم فرهنگی نقش حفاظتی و تقویتی ایفا نماید. پیوند دادن جوانان با ادبیات کهن فارسی، به ویژه از طریق آموزش نظام مند و تجربه زیسته فرهنگی، زمینه افزایش آگاهی تاریخی، تقویت تعلق اجتماعی و ارتقای سرمایه فرهنگی را فراهم می سازد. در این راستا، راهبردهایی مانند توسعه برنامه های شاهنامه خوانی و مشاعره در مدارس و دانشگاه ها، تولید آثار رسانه ای و هنری بر اساس داستان های شاهنامه، گنجاندن روایت های شاهنامه در کتاب های درسی، برگزاری جشنواره ها و مسابقات ملی، ترویج نقالی و پرده خوانی، و طراحی برنامه های ویژه در مناطق قومی برای تقویت همبستگی ملی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

شاهنامه ، هویت ملی جوانان ، حافظه تاریخی ، زبان فارسی ، همبستگی ملی