دانشگاه نسل سوم (U۳A) دانشگاه سالمندان: ضرورت ها و کارکردها

سالمندی جمعیت در ایران به دلیل افزایش امید زندگی، رشد نسبت سالمندان، کاهش حمایت های بین نسلی و تغییر ساختار خانواده به سمت خانوارهای کوچک، به یکی از چالش های جدی اجتماعی و اقتصادی تبدیل شده است. پیامدهای این روند شامل افزایش تعداد سالمندان تنها، گسترش بیماری های مزمن و تحمیل هزینه های سنگین به نظام سلامت، تشدید بحران صندوق های بازنشستگی به واسطه طولانی تر شدن دوره مستمری بگیری، و کاهش ظرفیت مراقبت غیررسمی خانواده ها است. همچنین ناهمگونی جغرافیایی سالمندی نشان می دهد سیاست گذاری باید منطقه ای و متناسب با ویژگی های جمعیتی هر استان باشد. در این چارچوب، «سالمندی فعال» به عنوان راهبردی کلیدی برای ارتقای کیفیت زندگی سالمندان مطرح می شود و بر سلامت، مشارکت و امنیت در دوران سالمندی تاکید دارد. توسعه آموزش های مادام العمر و بین رشته ای برای سالمندان می تواند در کاهش انزوا و تنهایی، تقویت انسجام بین نسلی، غنی سازی اوقات فراغت بازنشستگی، ارتقای سبک زندگی سالم، افزایش استقلال و عزت نفس، مقابله با تبعیض سنی و توانمندسازی سالمندان برای مدیریت مسائل حقوقی، روانی و اجتماعی موثر باشد. تحقق این رویکرد نیازمند نیازسنجی دقیق گروه های مختلف سالمندان، طراحی محتوای آموزشی متناسب، اجرای پایلوت و ارزیابی اثربخشی، تدوین مدل اقتصادی پایدار، هماهنگی بین دستگاه های اجرایی، و تقویت نهادهای میانجی و سازمان های مردم نهاد در حمایت از سالمندان است.

کلیدواژه ها:

سالمندی جمعیت ، سالمندی فعال ، آموزش مادام العمر ، حمایت بین نسلی ، سیاست گذاری سالمندی