سیاست گذاری علم و فن آوری به مثابه سیاست گذاری در دوره گذرای سیستمهای اقتصادی اجتماعی

در این نظریه با استفاده از اصول و قوانین مطرح در طراحی سیستمهای  پیچیده و غیرخطی تلاش شده است تا استعاره جدیدی تحت عنوان سیاست­گذاری علم و فناوری به مثابه طراحی پاسخ حالت گذاری سیستم­های اقتصادی اجتماعی معرفی شود.در طراحی پاسخ گذرای سیستم­های غیرخطی ملاحظاتی همچون مشخصات سیستم(تابع تبدیل سیستم)، ویژگی ورودی(تابع ورودی) و پاسخ مورد انتظار در بازه زمانی مورد نظر می­توانند با چرخه سیاست­گذاری به عنوان فرآیندی عقلائی مورد بررسی تطبیقی قرار گرفته و از این رهگذر مفهوم سیاست­گذاری علم و فناوری و نقش بازیگران مختلف در آن به نحو شفاف­تری بیان شود. در این استعاره جدید، به کارگیری فناوری­های نوظهور در سطح بنگاه­های اقتصادی به سه فاز (۱)معرفی، (۲)انتشار و تسلط و (۳)منسوخ شدن تقسیم شده است و با توجه به ماهیت نوع متغییرهای مسلط در هریک از فازهای فوق، مداخلات نهادهای سیاست­گذاری در فاز یک و سه (فازهای ورود و خروج) از مصادیق سیاست­گذاری علم و فناوری­ تلقی شده است.

کلیدواژه ها:

فن آوری ، سیاست گذاری ، سیستم ، اقتصاد