کاربرد مدل های کاپولا-گارچ شرطی در پیش بینی نوسانات مشتقات

یکی از مسایل مهم در مدیریت ریسک پیش بینی نوسانات پرتفوی متشکل از دارایی های مختلف است. نوسانات پرتفوی دارایی های مالی به ویژه مشتقات به نوسانات دارایی های موجود در پرتفوی و ساختار وابستگی بین دارایی ها بستگی دارد. با توجه به لپتوکرتیک بودن توزیع بازدهی دارایی های مالی عموما از خانواده مدل های گارچ (GARCH) برای پیش بینی نوسانات مشتقات مالی استفاده می شود. ناقرینگی وابستگی بازدهی مشتقات مالی از سوی دیگر لزوم استفاده از سنجه های وابستگی غیر خطی را در مدل سازی نوسانات پرتفوی دارایی مشتقات روشن می سازد. کاپولاها از جمله مدل هایی است که می توان با استفاده از آن ها ساختار وابستگی بین دارایی های مالی را مدل سازی نمود در این مقاله انواع توابع کاپولا معرفی می شود. با استفاده از مدل های گارچ نرمال (GARCH-N) و گارچ –t اسیودنت توزیع های حاشیه ای برآورد و با استفاده از انواع توابع کاپولاها توزیع احتمال مشترک برآورد و نوسانات پرتفویی متشکل از آتی های S&P و FTSE۱۰۰ پیش بینی و بر اساس آن ارزش در معرض خطر پرتفوی محاسبه می گردد.

کلیدواژه ها:

مشتقات ، ریسک پرتفوی ، مدل های گارچ ، تئوری کاپولا ، مدل های کاپولا گارچ شرطی ، ارزش در معرض خطر