مشکلات و موانع در آموزش و کاربرد اقتصاد سنجی در ایران

پژوهش حاضر به بررسی آسیب شناسی آموزش و کاربرد تکنیک های اقتصادسنجی در ایران می پردازد. با گسترش نرم افزارهای رایانه ای، اگرچه توان بالقوه پژوهش افزایش یافته، اما استفاده سهل انگارانه و مکانیکی از این ابزارها بدون تسلط بر مبانی نظری و آماری، به آفتی در تولیدات علمی تبدیل شده است. مشکلات اصلی در حوزه آموزش شامل ضعف بنیان های نظری اقتصاد خرد و کلان، عدم تسلط بر آمار ریاضی و مفاهیم پیشرفته ای نظیر روش های بیزی و حداکثر راست نمایی، و همچنین ناآشنایی با زبان های برنامه نویسی برای درک منطق محاسبات است. در حوزه کاربرد، چالش های جدی در چهار محور محققین، مراجع آماری، مراجع پژوهشی و اساتید فن شناسایی شده است. محققان اغلب بدون توجه به فرآیند تولید داده (DGP) و وجود شکست های ساختاری، به استخراج نتایج مبادرت می ورزند که منجر به ناپایداری مدل ها و استنتاج های غلط سیاست گذاری می شود. مراجع آماری نیز با ارائه داده های نابهنگام، عدم یکنواختی در شاخص ها و تغییر تعاریف پایه، بر این مشکلات دامن می زنند. علاوه بر این، تشتت در اصطلاحات فارسی و معادل سازی های سلیقه ای، درک متون علمی را دشوار ساخته است. در نهایت، راهکارهایی نظیر تقویت درک شهودی در آموزش، بازنگری در سرفصل های دروس ریاضی و آمار، تشکیل انجمن های تخصصی برای استانداردسازی واژگان و الزام ارائه داده ها و کدهای برنامه نویسی همراه با مقالات، جهت ارتقای سطح کیفی تحقیقات اقتصادسنجی در کشور پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

اقتصادسنجی در ایران ، آموزش اقتصاد ، فرآیند تولید داده (DGP) ، شکست ساختاری ، نرم افزارهای اقتصادی