چند زبانگی در رشته های ادبی، اهمیت، کاربردها و کمبودها

در ایران عموما هر دانشوری و خصوصا اهالی برخی علوم انسانی (همچون الهیات و فلسفه) و بالاخص اهل ادب به دانستن زبانهای فارسی و عربی و زبان خارجی نیازمندند که در واقع به معنای سه زبانه (trilingual) بودن است. این مقال به بررسی اهمیت و ضرورت چند زبانگی و کاربردهای آن در رشته های ادبی و نیز کمبودهایی که در این زمینه با آن مواجهیم، می پردازد بدان امید که در آینده ای نه چندان دور به آموزش و پرورش ادیبان و متخصصان چند زبانه همت گماریم تا همچون گذشته از وجود چنین ادبایی در محیط های آموزشی برخوردار شویم.

کلیدواژه ها:

چند زبانگی ، ادب ، فارسی ، عربی