بهائیت به مثابه امر سیاسی در ایران امروز

امر سیاسی مرتبط با مسائلی چون توزیع، اعمال و پیامدهای قدرت می باشد و درواقع توجه خاص به روابط قدرت محور موجود و مستتر در روابط اجتماعی می نماید. نکته مهم در تحلیل سیاسی مبتنی بر امر سیاسی نگرش بین رشته ای برای فهم پدیده های اجتماعی فرهنگی و حتی صور دینی و فرقه ای می باشد. فرقه ها به عنوان گروه های مذهبی انحرافی که دریافت ها شخصی خود را خارج از فرهنگ قالب مذهبی مطرح می کنند که این اتفاق به تنش های شدید بین این گروه و فرهنگ عمومی جامعه ای که گروه در آن قرار دارد، منجر می شود.  فرقه بهائیت که برآمده از بدعت فهم درون دینی در مورد خاتمیت و مهدویت بود، توانست اززمینه های نامناسب اقتصادی و ناامید شدن مردم زمان خود از اقتدارهای موجود در جامعه برای اصلاح امور ظلم و جور حکومت نهایت استفاده را برای تثبیت خود ببرد. بهاییت در حال حاضر نیز با حمایت بیگانگان و به مثابه امر سیاسی (با دوگانه سازی دوست/دشمن و امر اجتماعی/امر سیاسی) به تقابل با جمهوری اسلامی ایران در قالب تشکیک و شبه افکنی در نظام ارزشی/دینی جامعه، تضعیف وجه بین المللی کشور در فضای رسانه ای فراگیر در لوای حقوق بشر پرداخته است. این نوشتار با رویکرد کیفی و روش گردآوری کتابخانه ای و گفتگو با متخصصین به تفسیر استنباطی داده ها پرداخته است.

کلیدواژه ها:

بهائیت ، جنبش اجتماعی ، امر سیاسی ، فرقه