گونه شناسی خطاهای زبانی در نگارش دانشگاهی

امروزه نگارش علمی یکی از جنبه های مهم در هر رشته دانشگاهی است. نگارش دانشگاهی دارای مولفه ها و معیارهای متعددی است که آن را از سایر نگارش ها مانند نگارش ادبی متمایز می کند. با بررسی قالب های مختلف علمی مانند کتاب، مقاله، پایان نامه و رساله می توان پی برد که در تمامی این ساختارها رعایت قواعد نگارشی علمی و زبان معیار اهمیت بسیاری دارد. به عبارتی رعایت نشدن قواعد علمی در متون دانشگاهی سبب تاخیر در پیام رسانی می شود و مخاطبان نمی توانند منظور نویسنده را واضح درک کنند. در این پژوهش پیکره ای از قالب های علمی در رشته زبان و ادبیات فارسی بررسی شده است. نتیجه حاصل از این بررسی بیانگر آن است که در این متون پنج دسته خطا مشهود است که عبارت اند از: خطاهای زبانی، خطاهای صوری، خطاهای روش شناختی، خطاهای مرتبط با اخلاق پژوهش و خطاهای منطقی. هر دسته خطا شامل زیرمجموعه ای از کاربردهای نادرست در زبان علمی فارسی است که کاربرد پربسامد آن ها انسجام متون علمی زبان و ادبیات فارسی را از بین برده است و زبان متن را از نگارش علمی دور و به نگارش ادبی یا عامیانه نزدیک ساخته است.

کلیدواژه ها:

نگارش علمی ، زبان و ادبیات فارسی ، گونه علمی ، خطاهای زبانی ، زبان معیار