علوم شناختی، قدرت عملکردی مغز و عصب شناسی زبان: ارتباط الگوی خواب و عملکرد تحصیلی

به نظر می رسد در حیطه پژوهش های عصب شناسی آموزشی زبان (زیرشاخه زبان شناسی کاربردی است) و عوامل تاثیرگذار علوم شناختی در سبک زندگی ازجمله الگوی خواب و ارتباط آن با عملکرد مغز و موفقیت تحصیلی در چهارچوب تئوری یادگیری مغزمحور به انجام پژوهش های بیشتری نیاز است. عامل خواب کافی و در زمان مناسب (که از آن در جایگاه الگوی خواب یاد می شود) معمولا با غفلت فراگیران، مدرسان و خانواده ها روبرو بوده است. پژوهش حاضر که بخشی از یک تحقیق گسترده تر در حیطه عوامل تاثیرگذار در عملکرد مغز است و قسمتی از مطالعه اصلی آن نیز به زبان انگلیسی به چاپ رسیده است، تلاش می کند تا نقش الگوی خواب را به عنوان یکی از عوامل تقریبا فراموش شده در فرایند یادگیری (که تایید پزشکی مدرن و طب مکمل/سنتی را نیز دارد) را در یکی از پیچیده ترین پدیده های یادگیری یعنی زبان آموزی، بررسی کند. در پژوهش حاضر، با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، مجموع ۲۳۲ از فراگیران زبان انگلیسی (۲۰۱ دختر و ۳۱ پسر) برای دو ترم تحصیلی از طریق روش ترکیبی (در ابتدا پژوهش کمی-پرسشنامه نظرسنجی و کیفی شامل تعدادی سوال بازپاسخ) بررسی شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که میانگین زمان خواب، برای شرکت کنندگان دختر ۵.۷ ساعت و ۴.۹ برای پسران بود. همبستگی بر اساس فرمول پیرسون برای کل افراد در دو ترم تحصیلی دانشجویان مقطع کارشناسی و فراگیران موسسه زبان انگلیسی (با ضریب معناداری ۰۱/۰) بین الگوی خواب و عملکردتحصیلی آن ها مشاهده شد درحالی که این همبستگی برای ترم اول منفی و ترم دوم مثبت بود. زمانی که همین بررسی با لحاظ کردن معیارهای سن، دانشگاه و وضعیت سکونت انجام شد، نتایج مشابهی مشاهده شد. این پژوهش دارای نتایج کاربردی برای دست اندرکاران برنامه ریزی آموزشی است تا تاثیر متغیرهای عصب شناختی-آموزشی زبان را که الگوی خواب و تغذیه آموزشی جزو مهم ترین آن ها هستند را به عنوان عوامل مرتبط با یادگیری مغزمحور زبان و علوم شناختی به طور جدی تری مدتوجه قرار دهند.

کلیدواژه ها:

عصب شناسی آموزشی ، زبان آموزی ، کم خوابی ، عملکرد تحصیلی