نقش ساختار زمین شناسی محلی در پایداری دیواره چاه، مطالعه ی موردی یکی از چاه های میدان نفتی هفتکل

بهره گیری از راستای تنش به دست آمده از مدل های ژئومکانیکی در میدان های نفتی از موارد ضروری برای حل مشکلات مهندسی چاه به شمار می آید و پایداری چاه ها در این قلمرو از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این مقاله بر پایه ی داده های یکی از چاه های میدان نفتی هفتکل، با استفاده از نرم افزار FLAC۲D مدل پایداری دوبعدی چاه با بهره گیری از معیارهای موهر-کلمب و موگی-کلمب برای تعریف پنجره ی گل حفاری در ابعاد یک در یک متر و در چهار ژرفای ۱۰۷۶، ۱۰۸۸، ۱۱۶۸ و ۱۲۱۴ متر ساخته شد. بر این پایه، پنجره ی گل ایمن و پایدار برای ژرفای گوناگون حفاری به ترتیب بین ۵/۱۷ و ۹۲/۲۷ مگاپاسکال برای معیار موهر-کولمب و بین ۰۱/۱۳ و ۹۲/۲۷ مگاپاسکال برای معیار موگی-کولمب است. واکاوی اخیر نشان می دهد که راستای بیشترین تنش افقی شمال خاوری-جنوب باختری و بیشینه و کمینه ی تنش های شبیه سازی شده به ترتیب ۳۰ و ۱۱۰ مگاپاسکال است. افزون بر این، رژیم تنش غالب حاکم بر چاه از نوع راستالغز تعیین شده که با راستای تنش ناحیه ای چیره، همخوان نیست. شکستگی های شناسائی شده ی برشی بیشتر از نوع عریض (SWBO) و شکستگی های کششی از نوع شعاعی (TCYL) بوده اند. با توجه به شناسائی دو روند گسلی در بخش شمالی و جنوبی چاه مورد بررسی و جایگیری تاقدیس هفتکل در کناره ی باختری بلندای دیرینه هفتکل، اثر حرکت گسلی محلی به دلیل تجزیه ی مولفه ی تنش ناحیه ای بر روی روند شمالی-جنوبی بلندای دیرینه هفتکل سبب بروز جابجائی راستالغز بر روی دیواره ی چاه شده است که افزایش چگالی شکستگی ها در بخش جنوب خاوری میدان نیز تائیدی بر این موضوع است. بر این پایه می توان گفت که تغییر اسلوب تنش از فشاری محض به راستالغز می تواند سبب افزایش ناپایداری در دیواره ی چاه گردد.

کلیدواژه ها:

ساختار محلی ، مدل ژئومکانیکی ، پایداری چاه ، تاقدیس هفتکل