بررسی اثر حذف درختان کهن سال و پوشش گیاهی در جداره معابر شهری بر دامنه و احساس آسایش حرارتی عابرین.

این پژوهش به مقایسه تاثیر درختان در آسایش حرارتی عابران پیاده در معابر شهری دارای درخت و بدون درخت می پردازد. این پژوهش به روش پیمایشی و میدانی به بررسی اثر حذف درختان کهنسال و پوشش گیاهی(شمشاد، چمن ها و بوته های گل) بر آسایش حرارتی عابران در چهار خیابان شهر ایلام پرداخت. جامعه آماری شامل ۳۸۴ نفر(هر معبر ۹۶ نفر) است که به روش نمونه گیری ساده تصادفی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد ASHRAE-۵۵ امریکا برای ارزیابی ذهنی احساس آسایش حرارتی و ابزارهای دیتالاگر MIC۹۸۵۸۶ برای ثبت متغیرهای اقلیمی، Fluke ۹۷۵ Air Meter برای ثبت مقادیر غلظتCO₂ و دماسنج لیزری TES۱۳۲۶ برای ثبت دمای سطح پوست جمع آوری شد. سپس داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندمتغیره در نرم افزار SPSS۲۷ تحلیل شدند تا ارتباط بین متغیرهای اقلیمی و احساس آسایش حرارتی بررسی شود. یافته ها نشان داد میانگین و انحراف معیار وضعیت احساس آسایش حرارتی عابران برای خیابان های بدون درخت طالقانی و سمندری به ترتیب ۰٫۵۲ ± ۰٫۰۴۹ و ۱٫۶۷ ± ۰٫۷۴۵، و برای خیابان های با درخت پاسداران غربی و پاسداران شرقی-واسطی به ترتیب برابر با ۱٫۴۳ ± ۰٫۱۲۵ و ۱٫۵۴ ± ۰٫۳۲۵ است. نتایج نشان داد وجود پوشش گیاهی و درختان در جداره معابر شهری به دلیل خاصیت واکنش پذیری پایدار محیطی نقش مهمی در کاهش بحران حرارتی و جزیره حرارتی گرمایی شهر و جلوگیری از تغییر وضعیت آسایش حرارتی در خرد اقلیم های شهری دارد.

کلیدواژه ها:

فضای سبز شهری ، درخت ، معابر درخت دار شهری ، آسایش حرارتی ، دامنه حرارتی