اثر محلول منیزیم کلرید بر بهسازی یک خاک رسی

خاک های رسی معمولا دارای مقاومت کم و درصد تورم زیاد می باشند. آن ها از گروه خاک های مشکل آفرین در پروژه های عمرانی تلقی می شوند. در این کار تحقیقاتی اثر محلول منیزیم کلرید(MgCl۲) بر بهسازی یک خاک رسی با انجام آزمایشات آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفت. آزمایشات برنامه ریزی شده به منظور انجام این تحقیق شامل حدود اتربرگ، تراکم، تورم، مقاومت و میکروسکوپ الکترونی روبشی  (SEM) می باشد. خاک رس موجود با درصدهای وزنی ۳%، ۵%، ۷% و ۱۰% از محلول MgCL۲ مخلوط شده و برای انجام آزمایش تورم و مقاومت، نمونه ها با استفاده از روش تراکم استاتیکی تهیه گردید. این نمونه ها دارای رطوبت بهینه و حداکثر وزن واحد حجم مطابق با منحنی تراکم مربوطه بودند. نتایج آزمایش های مقاومتی نشان داد که مقادیر مقاومت نهایی نمونه های تهیه شده با محلول ۳% وزنی  MgCl۲ مقادیر مقاومت نهایی برای نمونه های با زمان عمل آوری ۷ و۱۴و ۲۸ روزه برابر  ۱۴۰۱و ۲۰۱۸ و ۱۸۴۸ کیلو پاسکال می باشد. نتایج  همچنین نشان دادند که برای مقادیر بیشتر ار ۳% کاهش مقاومت در نمونه ها رخ می دهد. از طرف دیگر برای ۱۰% از محلول MgCl۲ تا زمان عمل آوری ۱۴ روز مقاومت کاهش می یابد ولیکن برای ۲۸ روز روند آن افزایشی است. همچنین دیگر نتایج نشان دادند که افزودن این محلول  با درصدهای ۳%، ۵%، ۷% و ۱۰%  به خاک مقادیر درصد تورم معادل ۹۵/۴، ۹۸/۳، ۸/۲ و ۹/۳ نسبت به خاک طبیعی کاهش می یابد. بنابراین افرودن محلول MgCl۲ به خاک موجب کاهش پتانسیل تورم و فشار تورمی می گردد و مقدار این کاهش متناسب با افزایش درصد MgCl۲ می باشد. بطوریکه یرای مقادیر تغییرات فیزیکی و مکانیکی خاک که منجر به بهسازی آن می شود، ناشی از واکنش های شیمیایی روی داده بین خاک و MgCl۲ است، به طوریکه نتایج SEM، حاکی از آن می باشد.

کلیدواژه ها:

Clay soil ، Magnesium chloride ، Swelling ، Strength ، Curing time ، SEM. ، خاک رس ، تورم آزاد ، فشار تورمی ، مقاومت تک محوری ، محلول منیزیم کلرید ، SEM.