تاثیر محلول پاشی متانول و کشت مخلوط سه گانه روی عملکرد و جذب عناصر توسط بادام زمینی
محل انتشار: فصلنامه به زراعی کشاورزی، دوره: 27، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 12
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JCI-27-4_003
تاریخ نمایه سازی: 15 دی 1404
چکیده مقاله:
هدف: کشت مخلوط میتواند به کاهش ریسک تولید و افزایش کارایی استفاده از منابع کمک کند. هم چنین محلولپاشی متانول در کاهش اثر تنش خشکی و افزایش عملکرد موثر است. این مطالعه به منظور تاثیر محلولپاشی متالول بر روی کشت مخلوط سه گانه چای ترش، آلوئه ورا و بادام زمینی به منظور تعیین بهترین الگوی کشت مخلوط و تعیین مناسبترین درصد محلولپاشی متانول در شرایط اقلیمی منطقه سیستان انجام شد. روش پژوهش: آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زابل انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل محلولپاشی متانول به عنوان فاکتور اول در سه سطح و الگوی کشت مخلوط به عنوان فاکتور دوم در نه سطح بود. کشت خالص سه گیاه با فواصل بین دو بوته در ردیف برای چای ترش، بادام زمینی و آلوئه ورا به ترتیب ۵۰، ۱۵ و ۵۰ سانتی متر انجام گرفت و تراکمهای نهایی تیمارهای مخلوط برای سه گیاه به صورت تغییر فاصله دو بوته روی ردیف انجام شد و هیچ تغییری در فاصله بین ردیف ها ایجاد نشد (فاصله بین دو ردیف ثابت و ۵۰ سانتی متر بود). تعداد کرتهای آزمایش ۸۱ عدد و هر کرت آزمایشی از شش ردیف کاشت به طول ۳ متر تشکیل شد. تمامی تیمارها به صورت یک ردیف بادام زمینی، یک ردیف چای ترش و یک ردیف آلوئه ورا کشت شدند. یافته ها: براساس نتایج بهدستآمده اثر متقابل تیمارهای آزمایشی بر تمام صفات کمی بادامزمینی و عناصر جذبشده معنیدار بود. بیش ترین و کم ترین عملکرد دانه بادامزمینی و هم چنین پتاسیم و روی جذبشده توسط بادام زمینی به ترتیب از تیمار ۳۰ درصد حجمی متانول+ کشت خالص بادام زمینی و ۱۰ درصد حجمی متانول+ ۱۰۰ درصد چای ترش+ ۲۵ درصد بادام زمینی+ ۷۵ درصد آلوئهورا به دست آمد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مشخص شد که بهمنظور کسب بالاترین عملکرد و جذب عناصر غذایی باید از کشت خالص بادام زمینی+ محلولپاشی ۳۰ درصد حجمی متانول استفاده کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
خشایار ریگی
بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی بلوچستان، ایرانشهر، ایران.
مهدی دهمرده
گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
سید محسن موسوی نیک
گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :