بررسی تاثیر نسبی مداخلات ورزشی هوازی، مقاومتی و ترکیبی با رژیم های غذایی کم کربوهیدرات بر شاخص HbA۱c (یک فراتحلیل از کارآزمایی های تصادفی شده)

دیابت نوع دو یک چالش جهانی سلامت است و تغییر سبک زندگی، سنگ بنای مدیریت آن محسوب می شود. با وجود شواهد مستقل مبنی بر اثربخشی رژیم های کم کربوهیدرات و ورزش، بهترین الگوی ترکیبی این دو مداخله نامشخص باقی مانده است. هدف این فراتحلیل، تعیین و مقایسه تاثیر نسبی ترکیب رژیم کم کربوهیدرات با سه الگوی ورزشی (هوازی، مقاومتی و ترکیبی) بر شاخص قند خون درازمدت (HbA۱c) بود. این مطالعه به صورت یک فراتحلیل نظام مند مطابق با دستورالعمل گزارش دهی استاندارد مرورهای نظام مند و فراتحلیل ها انجام شد. جستجوی جامعی در پایگاه های اطلاعاتی پاب مد، اسکوپوس، وب آو ساینس و پایگاه ثبت مرکزی کارآزمایی های کنترل شده کاکرین تا سال ۲۰۲۴ انجام گرفت. از بین ۲۱ مطالعه واجد شرایط، مداخلات ترکیبی به طور کلی کاهش معناداری در HbA۱c ایجاد کردند. تحلیل زیرگروه نشان داد که ترکیب رژیم با ورزش ترکیبی (هوازی + مقاومتی) قوی ترین اثر را دارد. پس از آن، ترکیب رژیم با ورزش مقاومتی و در نهایت ترکیب رژیم با ورزش هوازی قرار گرفتند. مداخلات با مدت بیش از ۶ ماه اثربخشی به مراتب بالاتری نسبت به مداخلات کوتاه مدت داشتند. موثرترین راهبرد غیردارویی برای کنترل قند خون در دیابت نوع دو، تلفیق یک رژیم کم کربوهیدرات با یک برنامه ورزشی ترکیبی است و این اثربخشی با تداوم مداخله افزایش می یابد. این یافته ها بر لزوم تجویز هدفمند و پایدار تغییرات سبک زندگی در عمل بالینی تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

دیابت نوع دو ، رژیم کم کربوهیدرات ، تمرین ورزشی ، هموگلوبین گلیکوزیله (HbA۱c) ، فراتحلیل.