تاثیر برنامه های معنوی و اخلاقی بر توسعه خودتنظیمی و هوش هیجانی دانش آموزان

نظام های آموزشی معاصر بیش از هر زمان دیگری با چالش هایی نظیر افت خودکنترلی، ضعف در مدیریت هیجانات، کاهش تاب آوری روانی و بروز رفتارهای ناسازگار در میان دانش آموزان مواجه اند. در این میان، توجه به ابعاد معنوی و اخلاقی آموزش به عنوان یکی از راهبردهای بنیادین برای پرورش همه جانبه دانش آموزان اهمیت فزاینده ای یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه های معنوی و اخلاقی بر توسعه خودتنظیمی و هوش هیجانی دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با رویکردی توصیفی–تحلیلی و بر پایه چارچوب های نظری تربیت اخلاقی، روان شناسی مثبت گرا و یادگیری اجتماعی، به تبیین نقش برنامه های معنوی در بهبود مهارت های تنظیم شناختی، هیجانی و رفتاری دانش آموزان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اجرای نظام مند و هدفمند برنامه های معنوی و اخلاقی می تواند به ارتقای آگاهی هیجانی، همدلی، کنترل تکانه ها، مسئولیت پذیری و خودنظارتی در دانش آموزان منجر شود. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در برنامه های درسی و سیاست های آموزشی با تاکید بر ادغام مولفه های معنوی و اخلاقی در فرآیند تعلیم و تربیت تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

برنامه های معنوی ، تربیت اخلاقی ، خودتنظیمی ، هوش هیجانی ، دانش آموزان